Obróbka stali hartowanej w zakresie HRC od 55 do 65 jest powszechna w produkcji form, matryc i precyzyjnych komponentów, ale stawia inne wymagania przed frezem palcowym z węglika spiekanego niż cięcie tej samej stali w stanie wyżarzonym, przed hartowaniem. Wraz ze wzrostem twardości rosną siły skrawania, ciepło koncentruje się na krawędzi tnącej, a narzędzie musi jednocześnie opierać się ścieraniu i wykruszaniu krawędzi, zamiast faworyzować jedną właściwość nad drugą.
Wybór odpowiedniego frezu do tego zakresu twardości nie polega jedynie na wyborze „najtwardszej dostępnej powłoki”. Klasa węglika, przygotowanie krawędzi, geometria, powłoka, sztywność narzędzia i starannie zbudowana strategia parametrów – wszystko to oddziałuje na siebie. Ten przewodnik pomaga operatorom CNC, inżynierom procesów i zespołom zakupowym systematycznie podchodzić do wyboru frezów do stali hartowanej i budować kontrolowany proces początkowy do walidacji na rzeczywistej maszynie.
W miarę wzrostu twardości w tym zakresie materiał silniej opiera się odkształceniom, co zwiększa siłę potrzebną do ścięcia każdego wióra. Krawędź tnąca doświadcza większego naprężenia na jednostkę zaangażowania, co czyni wytrzymałość i wsparcie krawędzi bardziej krytycznymi niż w przypadku miększego materiału.
Stal hartowana ma tendencję do generowania bardziej zlokalizowanego ciepła na krawędzi tnącej, zamiast rozprowadzać je szeroko przez wiór. Powłoka i podłoże muszą radzić sobie z tym skoncentrowanym obciążeniem termicznym bez zmiękczania lub utraty przyczepności.
Hartowana mikrostruktura jest bardziej ścierna dla krawędzi tnącej, co może szybciej powodować mierzalne zużycie powierzchni przyłożenia niż to samo narzędzie doświadczyłoby w miększym materiale, szczególnie jeśli prędkość skrawania lub wybór powłoki nie są dopasowane do twardości.
Ponieważ siły skrawania są wyższe, wszelkie ugięcia spowodowane nadmiernym wysięgiem narzędzia, słabym mocowaniem przedmiotu obrabianego lub nieodpowiednią ścieżką narzędzia są bardziej prawdopodobne, że przełożą się na wibracje, drgania lub wykruszanie krawędzi niż w przypadku materiału łatwiejszego do obróbki.
Podłoże z węglika o drobnych ziarnach zazwyczaj zapewnia korzystny balans twardości i ciągliwości dla zastosowań w stali hartowanej, wspierając zarówno odporność na zużycie, jak i odporność na wykruszanie pod wpływem wyższych sił skrawania. Dokładną klasę należy potwierdzić z dostawcą narzędzia dla konkretnej twardości i operacji.
Krawędź zbyt ostra może nie mieć wystarczającego wsparcia dla stali hartowanej i może się wykruszyć pod obciążeniem. Często stosuje się ostrzenie lub lekko wzmocnione przygotowanie krawędzi, aby dodać wytrzymałości, chociaż musi to być zrównoważone z siłą skrawania: nadmiernie tępa krawędź zwiększa nacisk i ciepło. Właściwe przygotowanie zależy od konkretnej twardości, średnicy narzędzia i operacji (zgrubna, półwykańczająca lub wykańczająca).
Większa liczba rowków może wspierać wyższe posuwy stołu w operacjach wykańczania z lekkim zaangażowaniem na sztywnych ustawieniach, ponieważ każdy rowek usuwa mniejszy wiór. Jednak w operacjach zgrubnych lub półwykańczających z większym zaangażowaniem, przestrzeń na wióry i wytrzymałość rdzenia stają się ważniejsze, a niższa liczba rowków z wystarczającą objętością kanału może być bardziej odpowiednia. Właściwy wybór zależy od konkretnej operacji i głębokości skrawania, a nie od jednej zasady dla wszystkich prac ze stalą hartowaną.
Ostra kwadratowa krawędź koncentruje naprężenia dokładnie tam, gdzie stal hartowana najczęściej powoduje wykruszanie. Geometria z promieniem naroża rozkłada obciążenie bardziej równomiernie na obszarze naroża i jest często preferowana do obróbki zgrubnej i półwykańczającej stali hartowanej, pod warunkiem, że geometria części dopuszcza promień. Frezy zgrubne Supal można porównać pod względem geometrii naroża i konfiguracji rowków odpowiednich do operacji z większym zaangażowaniem.Kąt śrubowyUmiarkowany do wysokiego kąt śrubowy może pomóc w stopniowym rozłożeniu siły skrawania na zaangażowaną długość rowka, co może zmniejszyć obciążenie udarowe krawędzi w porównaniu do niskiego kąta śrubowego w cięciu przerywanym lub o dużym obciążeniu. Optymalny kąt zależy od średnicy narzędzia, zaangażowania i obrabianej twardości.
Grubszy rdzeń wspiera wyższe siły generowane w obróbce stali hartowanej, ale zmniejsza objętość rowka. Ten kompromis należy ocenić w stosunku do operacji: cięższe zaangażowanie w obróbce zgrubnej korzysta z mocniejszego rdzenia, podczas gdy lekkie zaangażowanie w wykańczaniu może tolerować konstrukcję faworyzującą ostrość krawędzi.
W zastosowaniach ze stalą hartowaną powszechnie stosuje się powłoki przeznaczone do wysokiej twardości na gorąco i odporności na utlenianie w podwyższonych temperaturach skrawania, takie jak AlTiN, AlCrN lub inne wielowarstwowe systemy PVD opracowane do obróbki na sucho. Właściwy wybór zależy od specyficznego składu, grubości i charakterystyki przyczepności powłoki, a nie tylko od nazwy marketingowej, i należy go potwierdzić z dostawcą narzędzia i powłoki dla docelowego zakresu twardości i prędkości skrawania.
Sztywność i zasięg narzędzia w obróbce na sucho
Ponieważ siły skrawania są podwyższone w stali hartowanej, wysięg narzędzia i sztywność mocowania przedmiotu obrabianego mają większe znaczenie niż w przypadku miększych materiałów. Minimalizuj wysięg, gdzie tylko pozwala na to cecha, i upewnij się, że uchwyt i tuleja są czyste, prawidłowo osadzone i wolne od bicia.
Gdy standardowa geometria nie spełnia kombinacji zasięgu, konstrukcji naroża i wsparcia krawędzi wymaganych dla konkretnej cechy stali hartowanej, niestandardowe narzędzie frezarskie może pozwolić na dostosowanie długości szyjki, średnicy rdzenia i przygotowania krawędzi do tego zastosowania.
Budowanie strategii parametrów dla stali hartowanejPrędkość skrawania, posuw i zaangażowanie powinny zawsze zaczynać się od opublikowanego przez dostawcę narzędzia zakresu dla konkretnej klasy węglika, powłoki, średnicy narzędzia i docelowej twardości. Traktuj je jako punkt odniesienia, a następnie waliduj na rzeczywistej maszynie, uchwycie i przedmiocie obrabianym.Sekwencja tworzenia procesu obróbki na sucho stali hartowanej
Potwierdź dokładną twardość i gatunek materiału.HRC 55 i HRC 65 mogą zachowywać się inaczej nawet w tej samej stopie bazowej; potwierdź rzeczywistą wartość, zamiast zakładać zakres.Dopasuj geometrię narzędzia do operacji.
Wybierz klasę węglika i powłokę dla twardości i prędkości skrawania.
Wybór powłoki bez potwierdzenia dopasowania podłoża i geometrii do twardości
Używanie geometrii zgrubnej do operacji wykańczania z lekkim zaangażowaniem lub odwrotnie
Stosowanie tych samych parametrów w całym zakresie HRC 55-65
Połączony efekt zmniejszonej sztywności i podwyższonych sił skrawania w stali hartowanej sprawia, że wysięg narzędzia jest szczególnie ważny. Użyj najkrótszej możliwej długości szyjki dla danej cechy.
Duże zmniejszenie posuwu może spowodować tarcie i dodatkowe ciepło, co może pogorszyć, a nie rozwiązać problem wykruszania spowodowanego niedopasowaniem krawędzi lub geometrii. Zdiagnozuj przyczynę źródłową przed dokonaniem znaczących zmian parametrów.
Czy większa liczba rowków jest zawsze lepsza dla stali hartowanej?
Czy ten sam frez palcowy może być używany do materiału HRC 55 i HRC 65?
Czy stal hartowaną należy frezować na sucho, czy z chłodziwem?
Sama powłoka nie może rozwiązać problemu wykruszania spowodowanego niewystarczającym wsparciem krawędzi, nadmiernym zaangażowaniem, ugięciem narzędzia z powodu nadmiernego wysięgu lub geometrią naroża nieodpowiednią do obciążenia. Przejrzyj podłoże, przygotowanie krawędzi i sztywność obok powłoki.
Podaj dokładną twardość (HRC), gatunek materiału, rodzaj operacji (zgrubna, półwykańczająca lub wykańczająca), geometrię i głębokość cechy, wymagania dotyczące średnicy i zasięgu narzędzia, szczegóły maszyny i uchwytu oraz wszelkie aktualne zdjęcia zużycia lub wykruszania.
Wybór frezu palcowego z węglika spiekanego do stali hartowanej w zakresie HRC 55-65 wymaga zrównoważenia wytrzymałości krawędzi, odporności na zużycie, geometrii i sztywności z konkretną operacją i zmierzoną twardością. Podłoże z drobnych ziaren i odpowiednia powłoka są konieczne, ale nie wystarczające same w sobie; liczba rowków, konstrukcja naroża, przygotowanie krawędzi i zasięg narzędzia muszą być dopasowane do tego, czy operacja jest zgrubna, półwykańczająca, czy wykańczająca. Buduj parametry skrawania od początkowego zakresu dostawcy, dostosowuj jedną zmienną naraz i waliduj na małej partii przed przejściem do pełnej produkcji.